Wydaje się, że data odwołuje się do wielkiej Powodzi, o której mówi Księga Pochodzenia. Święto zrodziło się więc ku chwale osób, które Bóg zatopił. Obrzęd świętowania przetrwał  w czasie epok i kultów: od antycznego Rzymu po cywilizacje celtyckie, aż do Meksyku i Chin. Rozmnożyło się mnóstwo rytuałów.

Powraca ten sam motyw w tradycjach ludowych święta zmarłych: wiara w to, że tego dnia nasi zmarli bliscy odwiedzają nas tu na ziemi. Z tego powodu rytuały świętowania przybrały we Włoszech znaczenie i cele podobne. Kult ludowy czci zmarłych celebrując mszę i modląc się. Prawdą jest też, że wiele z tych antycznych tradycji przetrwało do naszych czasów.

Przyjrzyjmy się niektórym włoskim zwyczajom, które powoli zanikają ustępując miejsca nowej modzie.

W niektórych strefach Lombardii, w nocy z 1 na 2 listopada umieszcza się nadal szklankę na stole z wodą, aby zmarli mogli ugasić pragnienie.
W Regionie Friuli pozostawia się zapaloną lampkę, wiadro z wodą i chleb. W Regionie Wenecji, aby złagodzić smutek w Dniu Zmarłych narzeczeni oferują przyszłym narzeczonym torebkę z bobem z kolorowym ciastem francuskim. Są to tzw.”Kości od Zmarłych”. W Regionie Trydentu dzwony dzwonią wiele godzin, aby przywołać dusze i zgromadzić je wokół okien, by mogły przez nie zaglądać. Z tego powodu zastawia się też stół a ognisko pozostaje zapalone przez całą noc. Również w Regionie Piemontu i Val D’Aosta rodziny pozostawiają zastawiony stół i udają się na cmentarz.
Na wsiach w okolicach miasta Cremona wstaje się wcześnie rano i porządkuje łóżka, aby dusze bliskich mogły znaleźć odpoczynek. Potem idzie się na wieś i zbiera mąkę, by przygotować typowe słodycze zwane „kośćmi od zmarłych”.

Święto Zmarłych jest dniem szczególnej zadumy i refleksji o przemijaniu życia. O jego wartości i niepowtarzalności. W tym dniu czujemy się bliżej tych, którzy odeszli od nas na zawsze. Uczcijmy więc ich pamięć  w jak najlepszy sposób.

Autorka: Urszula Arczewska

Skomentuj tekst na forum