Począwszy od 1920 roku stopniowo zaczęły sobie torować drogę. Zaczęło się od Ameryki a następnie rozpowszechniły się w Europie. W samochodach pogrzebowych amerykańskich widać trumnę, ponieważ nie mają okien albo, jeśli są one to są przyciemnione, natomiast w europejskich samochodach trumna jest całkowicie widoczna. Historia pojazdów pogrzebowych jest też po części historią ewolucji samochodu w czasie.

Te samochody były konstruowane na podwoziach niewielu produkowanych modeli zachowując przód i dostosowując specjalny dach w celu przewozu zmarłego, który posiadał tylne drzwi dla wprowadzenia i wyjęcia trumny.

W czasie Targów Tanexpo 2008 r. w Bolonii, we Włoszech, zaprezentowano nowe tendencje we wzornictwie pogrzebowym. Wiele firm proponowało samochód pogrzebowy w amerykańskim stylu, z wnęką dla trumny przystrojonej kirem, z winylowym pokryciem. Dach składany, który rozciąga się aż do osłony kabiny jest innowacją epokową przeznaczoną do wprowadzenia nowego konceptu samochodu pogrzebowego.Wnętrze kabiny jest całkowicie zmywalne według ustawowych przepisów.Włoski styl polega na ustawicznym poszukiwaniu designu i jakości w odpowiedzi na coraz bardziej zaznaczający siłę popyt na nowe rozwiązania.Włoscy wzornicy byli pionierami w koncepcji samochodu pogrzebowego o formie bardziej zaokrąglonej. Wydaje się, że klientela skłania się w kierunku form kwadratowych. Jeśli chodzi o kolory zauważa się odwrócenie tendencji. Preferuje się kolory bardziej jasne i cieniowane. Jasna szarość połączona z czarnym, winylowym dachem bardziej rzuca się w oczy, ponieważ jest zdecydowane odcięcie między dwoma elementami. Często są zakupywane samochody o czterech drzwiach. „Długa” wersja samochodu pogrzebowego jest bardziej widoczna i powoduje odczucie trwałej elegancji i luksusu.

Autorka: Urszula Arczewska

Skomentuj tekst na forum